به گزارش اطلاعات آنلاین، ارتش آمریکا نزدیک به نیم میلیارد دلار برای تولید نسل جدیدی از سلاحهای لیزری پرانرژی اختصاص داده و این پیشرفت، تغییر مهمی در نحوه دفاع ارتشهای مدرن در برابر تهدید رو به رشد پهپادهای ارزانقیمت ایجاد میکند.
برخی از اپراتورها از کنترلرهای اصلاحشده به سبک ایکسباکس برای کنترل سامانههای لیزری استفاده میکنند. این مفهوم کمتر از آنچه به نظر میرسد، آیندهنگرانه است: کنترلرهای بازی مدرن از قبل برای حرکت دقیق، ورودیهای سریع و هدفگیری طراحی شدهاند، در حالی که بسیاری از پرسنل نظامی با طرح اولیه آنها آشنا هستند.
ایده اساساً استفاده از رابطی است که از قبل به خوبی کار میکند، نه طراحی یک سامانه کنترل کاملاً جدید. مقایسه با بازیهای ویدئویی ناگزیر توجه را به خود جلب کرده است، اما در پشت این نوآوری، یک ملاحظه عملی وجود دارد: سلاحهای پیشرفته هنوز به رابطهای بصری انسان و ماشین نیاز دارند.
لیزر پرانرژی بسیار متفاوت از یک تفنگ یا موشک معمولی کار میکند. این سیستم انرژی الکتریکی تولید و آن را به یک پرتو بسیار متمرکز تبدیل میکند. حسگرها ابتدا هدف را شناسایی و ردیابی میکنند. سپس لیزر به یک نقطه انتخابشده هدایت و برای مدتی به عنوان زمان توقف در آن مکان نگه داشته میشود.
لیزر به جای برخورد با کلاهک انفجاری به هدف، انرژی را به سطح هدف منتقل میکند. بسته به سیستم و هدف، گرما میتواند به حسگرها، قطعات الکترونیکی، اجزای ساختاری یا سایر قطعات حیاتی آسیب برساند. این امر این فناوری را به ویژه برای مأموریتهای ضد پهپاد جالب میکند، جایی که غیرفعال کردن حسگرها یا اجزای حیاتی یک هواگرد ممکن است برای سرنگونی آن کافی باشد.
پیشرفتها در سامانههای برق الکتریکی، فناوری ردیابی، کنترل پرتو و لیزرهای پرانرژی فشرده، این مفهوم را به طور فزایندهای کاربردی میکنند. ایالات متحده اکنون در حال نمایش این فناوری در محیطهای عملیاتی است، در حالی که همزمان قراردادهای مهمی را برای سامانههای تولیدی منعقد میکند.
این به معنای پایان دوران جنگ موشکی نیست. در عوض، میدان نبرد ممکن است وارد دورهای شود که در آن موشکها، توپها، جنگ الکترونیکی و سلاحهای انرژی هدایتشده با هم کار میکنند. بنابراین، مهمترین تغییر ممکن است کمتر از تصویر شلیک پرتو لیزر به یک پهپاد، چشمگیر باشد.
این ظهور یک محاسبه جدید در دفاع هوایی است: وقتی برق میتواند برای برخی از درگیریها جایگزین موشک شود، هزینه، سرعت و پایداری دفاع در برابر تعداد زیادی پهپاد میتواند بسیار تغییر کند.